نه ماهگی نازنینم

       دردانه ام سلام، سلامی به بلندای آسمان و به وسعت زمین پروردگار زمین و آسمان.

می نگارم لحظه ای که در آن لحظه تو در خوابی و من برای عزیز جانم می نگارم.

وجودم سرشار از وجود نازت هست، وجودی که خدا در کالبد آن روح دمید و من مسکن آن روح شدم.

لبخندی به توبخشید که با آن لبخند، لبهایمان خندان شد و گریان شد چشمانمان با گریه ی تو بر چشم.

اشک شوق حلقه زد بر دو دیده ی من با شوق تو  بر با من بودن.

ابری شد و بارید دو چشمم، آن لحظه که در آن آمد دنیا فرزند.